Het is nu een maand geleden dat een vreedzame demonstratie van Kopten in Cairo op gruwelijke wijze uiteengeslagen werd. De schokkende beelden van pantserwagens van het Egyptische leger die op ongewapende betogers inreden, staan op het netvlies gebrand. Hoe anders was het nog ten tijde van de val van het regime van Mubarak. Toen was het lente op het Tahrirplein, nu is het herfst: Arabische herfst.
Aan de buitengrenzen van Europa voltrekken zich revoluties waarvan de uitkomst ongewis is. Maar waarvan in elk geval duidelijk is dat wij met de gevolgen ervan geconfronteerd worden. Of het nu aan de benzinepomp is of in de vorm van tienduizenden Noord-Afrikanen die de Middellandse Zee oversteken, of in de vorm van een opmars van de radicale islam. Europa wordt omgeven door een Gordel van Instabiliteit, die steeds instabieler wordt.
Bezuinigingen op defensie
Een belangrijke verzekeringspolis om onze veiligheid, onze welvaart en onze manier van leven te waarborgen, is de krijgsmacht. Sinds 9-11 weten we dat de gewichtloosheid van de Nieuwe Economie geen bescherming biedt tegen neerstortende Twin Towers. Dat doen onze mannen en vrouwen in uniform. De jihad tegen het Westen kan niet alleen gebouwen, maar ook beurzen doen instorten. Helaas verkeert Europa op dit moment vanwege de banken in een financieel-economische crisis. Als gevolgen daarvan bezuinigt Nederland fors op zijn krijgsmacht. Er wordt voor maar liefst 1 miljard euro per jaar omgebogen.
Alle tanks gaan eruit. Ook ander, vaak nog modern materieel gaat in de uitverkoop, diverse defensielocaties worden afgestoten. Maar liefst 12.000 functies komen te vervallen. Als zoiets in de zorg of bij de politie zou plaatsvinden, zou het land op z’n kop staan. Als het gaat om militairen die in Uruzgan gediend hebben blijft het bij medeleven. Het feit dat de defensieuitgaven als gevolg van de grootste na-oorlogse bezuinigingen dalen naar het laagste niveau ooit, tot 1% van het BNP in 2015, leidt evenmin tot grote maatschappelijke verontwaardiging.
Defensie als kostenpost?
Hoe anders is de trend bij de uitgaven voor de zorg (74,5 miljard) en de sociale zekerheid (bijna 70 miljard). Anno 2011 is een Nederlander met een modaal inkomen, €8,90 per dag kwijt aan sociale zekerheid, €9,49 aan zorg en slechts 93 eurocent aan Defensie. Een royale verzorgingsstaat biedt echter geen bescherming tegen de Taliban of Al Qaeda. Nederland betaalt steeds minder premie voor z’n veiligheidspolis. We dreigen daardoor onderverzekerd te raken. Dat leidt tot groeiende onvrede bij onze vrienden aan de overzijde van de Atlantische Oceaan. Gaven de Amerikanen vroeger nog ongeveer de helft uit van de totale defensieuitgaven van de NAVO, nu draaien ze er voor 75% voor op.
De Amerikanen halen dan ook voor ons de kastanjes uit het vuur. Elke voltreffer vanuit een Predator op een terrorist in Jemen maakt Europa een beetje veiliger. Maar hoe lang wil de Amerikaanse belastingbetaler nog voor de Europese verzorgingsstaten blijven opdraaien? In Libië mocht Europa het voortouw in de eigen achtertuin zelf nemen. Dat verliep bepaald niet vlekkeloos. Een klein aantal landen mocht de klus met te weinig middelen klaren, de rest stond aan de zijlijn. Gelukkig wist de Libische bevolking zich van Khadaffi te bevrijden. Wat ervoor in de plaats komt weten we niet. Maar als het herfst is, stormt het. Iran dreigt nucleair te gaan. Het neo-Ottomaanse Turkije van Erdogan slaat dreigende taal uit richting voormalig bondgenoot Israël en Cyprus. Wil Europa de zieke oude man van het wereldtoneel worden? Of willen we voorkomen dat de economische crisis omslaat in een veiligheidscrisis? Dan moeten we ophouden met Defensie te zien als een kostenpost en een melkkoe voor linkse hobby’s. Een economische crisis bestrijd je niet met een gebroken geweertje.
Raymond Knops is Tweede Kamerlid voor het CDA.
Ik heb dit stuk even gemist, maar het geeft in wel heel duidelijke taal precies de defensieproblemen weer van Nederland en Europa:
1. Verzorgingsstaatkosten drukken defensie-uitgaven eruit
2. Amerikanen moeten ook bezuinigen en zijn minder bereid op te draaien voor onze veiligheid
3. Er komen nieuwe machten op in het midden-oosten en in de wereld
4. Alleen met een sterk Europa wordt je serieus genomen in de wereld.
Maar dhr. Knops komt niet verder dan dat we meer geld moeten uitgaven. Dat lijkt me op zich goed, maar het lost de kern van de problemen niet op. Dat kan alleen door Defensie te outsourcen naar de Europese Unie en tegelijkertijd te verbieden dat de Unie over verzorgingsstaatuitgaven gaat. Op dit moment zijn alle Europese landen ongecoordineerd aan het snijden in hun defensie-uitgaven. Wanneer de Unie zal gaan over defensie dan staan deze uitgaven niet meer onder druk, is er een goede coordinatie en wordt Europa serieus genomen in de wereld. Voor de duidelijkheid dit betekent niet dat nationale legereenheden niet kunnen blijven bestaan (die heb je in Amerika ook), maar wel dat het centraal commando en defensiebudget bij Europa ligt.
Het is de enige slimme toekomstgerichte oplossing. Maar voordat we die slag gaan maken, moet de Brusselse bureaucratie vervangen worden door een Unie van burgers. Hoop…
Twee vragen voor Raymond:
1. Waar kan ik ‘het nieuwe legerplan’/de toekomstvisie van de CDA-fractie vinden?
2. Waar ligt het ‘te keren omslagpunt(!)’ naar een veiligheidscrisis?
Zo’n ‘gebroken-en-nog-wat’ verhaal straalt helaas nog geen kracht, overzicht en geloofwaardigheid uit.
Ik vrees dat de heer Knops straks zijn collectebus leeg inlevert.